Версия для слабовидящих
RU
BY
Лунинец online

Прадстаўнікі Лунінецкага раёна сярод пераможцаў абласнога спаборніцтва сярод хлебаробаў

Прадстаўнікі Лунінецкага раёна сярод пераможцаў абласнога спаборніцтва сярод хлебаробаў

Прадстаўнікі Лунінецкага раёна сярод пераможцаў абласнога спаборніцтва сярод хлебаробаў

Теги: #падзея

У Ганцавічах на «Дажынках-2023» ушануюць і прадстаўнікоў Лунінеччыны, якія сталі пераможцамі ў працоўным спаборніцтве сярод хлебаробаў Брэстчыны.

Лідарамі жніва сталі тры работнікі КСУП “Гарадоцкі”. Для вадзіцеля аўтамабіля “ГАЗ-53” Мікалая Кіндрука паездкі на абласное свята з’яўляюцца добрай штогадовай традыцыяй. Гісторыя перамог занатавана ў падарунках. Сярод самых значных – 2 матацыклы, 2 камп’ютэры, дамашні кінатэатр, халадзільнік, відэакамера, некалькі тэлевізараў. Шмат было менш габарытных рэчаў і грашовых прэмій. Няпроста пералічыць і ўсе адрасаваныя яму Ганаровыя граматы.

Мікалай Мікалаевіч юнаком уладкаваўся ў мясцовы калгас. Даверылі «ГАЗ-52», на якім набываў першы вопыт, потым перасеў на «ГАЗ-53». Апошні аўтамабіль такой маркі атрымаў у савецкі час. Менавіта на тэхніцы, выпушчанай 35 год таму, наш зямляк ставіць рэкорды. І сёлета ён заняў прызавое месца ў вобласці сярод вадзіцеляў, за-дзейнічаных на адвозцы зерня ад камбайнаў. Юбілейным для вяскоўца быў 2021 год: ён сустрэў 60-ую вясну з даты нараджэння, а запіс бесперапыннага стажу ў працоўнай кніжцы склаў 40 год.

Прыемна, што разам з вопытным працаўніком узнімуцца на галоўную сцэну і зусім маладыя прадстаўнікі калектыву – маладзёжны экіпаж камбайнераў у складзе Андрэя Бірылы і Мікалая Канапацкага. Разам яны ўдзельнічалі ва ўборцы хлеба другі сезон, увесь перыяд знаходзіліся на перадавых пазіцыях у раённым спаборніцтве. Андрэй родам з Кажан-Гарадка, Мікалай – з Лахвы. Пасля заканчэння школы атрымалі спецыяльнасць трактарыстаў-машыністаў, упэўнены, што не памыліліся ў выбары прафесіі, любяць яе і гатовы сумленна змагацца за высокія паказчыкі. Спраўляюцца з любымі цяжкасцямі і на асабістым прыкладзе даказваюць акружаючым, што работа на зямлі – пачэсная, цікавая і патрэбная.

Шмат агульнага і ў лёсах юнакоў. Абодва прыйшлі ў прафесію па прыкладу бацькоў, нядаўна стварылі свае сем’і. Працоўныя перамогі Андрэй прысвячае маленькай дачушцы Ксеніі, а Мікалай – сыночку Уладзіславу.

З ААТ “Дварэцкі” ў пераможцы высокага ўзроўню выйшлі ва-дзіцель аўтамабіля “ГАЗ-53” Уладзімір Кіндрук, экіпаж камбайнераў у складзе Сяргея Калюціча і Юрыя Мірановіча, малады камбайнер Уладзімір Грыцкевіч.

Уладзімір Кіндрук дакладна не падлічваў, але гонар удзельнічаць у свяце хлебаробаў яму выпадаў неаднаразова. Вясковец ніколі не мяняў месца жыхарства і месца работы. Як вырас у Ракітна, так і застаўся на малой радзіме. Як прыйшоў у 1976-ым у мясцовы калгас вадзіцелем грузавіка, так і да сённяшняга дня адданы спецыяльнасці і марцы аўтамабі-ля. Апошняму “ГАЗ-53” хутка споўніцца два дзесяцігоддзі, і перад кожным сезонам ён рыхтуе тэхніку з усёй адказнасцю, каб у гарачы перыяд не здарылася збояў. Побач курсіруюць сучасныя “МАЗы”, здзіўляючы ўсё большымі тэхнічнымі магчымасцямі, а ён па-ранейшаму дакладна выконвае нарады, уносячы пасільны ўклад у агульную справу.

Сяргей Калюціч – камбайнер з 20-гадовым стажам, яго памочнік Юрый Мірановіч прыйшоў у гаспадарку нядаўна. Але тандэм у іх склаўся выдатны. На “Джон-Дзіры” малацілі збожжа, якое самі ж і вырошчвалі, апрацоўваючы палеткі перад сяўбой і займаючыся доглядам за культурамі. Сёлетняе жніво было складаным з-за частых дажджоў, даводзілася літаральна па метрах адваёўваць у непагадзі спелае калоссе, не дапускаць высыпання зярнятаў. У той перыяд ніхто не думаў пра дасягненні, кожны хваляваўся за хлеб, якім зямля шчодра ад-дзячыла сялянам за руплівасць. Калі ўдалося ўсё сабраць, то і настрой палепшыўся. А вестка пра ўдзел у абласных “Дажынках” паслужыць для механізатараў дадатковым стымулам, каб з яшчэ большым натхненнем выконваць паўсядзённыя задачы.

– У сялянскай справе няма адладжаных каляндарных графікаў, часта ўсё даводзіцца вырашаць на хаду, – кажа Сяргей Уладзіміравіч. – Калі надвор’е спрыяла, не звярталі ўвагі на гадзіннікі ці асабістыя клопаты. Нашы продкі не жылі ў раскошы, здабывалі ўсё сваімі мазалямі і нас вучылі шанаваць кожны каласок. Па іх запавету і мы беражліва адносімся да роднай зямлі.

Уладзімір Грыцкевіч вырас у Вялікіх Чучавічах. З маленства захапляўся трактарам, на якім працаваў тата. Прасіў дазволу пасядзець за рулём, а падчас рамонтных работ быў незаменным памочнікам. У даросласці прыступіў да абавязкаў на палетках “Дварэцкага”. Кіраўніцтву хапіла кароткага тэрміну, каб упэўніц-ца, што механізатару можна даверыць самыя адказныя задачы.

Уладзімір – сапраўдны ўніверсал, гатовы ўзяцца за любое заданне. Зімой падвозіць і грузіць кармы на жывёлагадоўчай ферме. На энерганасычаным трактары ён заняты вясной і восенню: апрацоўвае глебу падчас пасяўной кампаніі, скошвае травы ў перыяд нарыхтоўкі кармоў, вывозіць і ўносіць  арганіку. А летам удзельнічае ў жніве, імкнучыся да высокіх намалотаў на збожжаўборачным камбайне. Сёлетняя перамога на вобласці – другая ў скарбонцы асабістых дасягненняў. Таксама важна, што любую тэхніку трымае ў выдатным стане, своечасова праводзіць рамонты.

Марыя ЯРАХОВІЧ 

Далучайцеся да нашага канала ў Telegram

 

Теги

← Предыдущая новость