Агропром

Гарачы подых сенажацей

Дзяржаўнае прадпрыемства “Азярніца” ў жніўнімінулага года ўзначаяіў Мікаяай Малашчыцкі. Маючы дзве выішэйшыія адукацыі: агранамічную і эканамічную, а таксама прайшоўшы шлях станаўлення ў СВК “Лунінскі”, ён не толькі цвяроза ацэньвае сённяшнія даволі абмежаваныя ў фінансавым плане магчымасці ўзначальваемай ім гаспадаркі, але і бачыць перспектывы яе развіцця.

Упэўніцца ў гэтым дазволіла сумесная паездка, калі разам з дырэктарам і маладым аграномам Раманам Кузьмічом накіраваліся на самыя аддаленыя палеткі, дзе вялася нарыхтоўка кармоў для буйной рагатай жывёлы. Размешчанае на адлегласці 38 кіламетраў ад цэнтральнай сядзібы ўрочышча “Лань”, можна з лёгкасцю назваць кармавой пляцоўкай. Тут на 500-гектарнай плошчы прасторныя сенажаці перамяжоўваліся з пашай, дзе мірна пасвіліся каровы і цялушкі. Месцамі радавалі вока нівы з зерневымі культурамі ды роўныя радочкі морквы. На пытанне, як даўно “Азярніца” стала яе вырошчваць, Мікалай Малашчыцкі адказаў:

— Гэта будучы ўраджай аднаго з фермераў, якому ў арэнду выдзелілі зямлю. Узамен атрымалі 325 мільёнаў рублёў, якія нас вельмі выручылі, калі не хапала сродкаў на закуп запчастак для тэхнікі, гербіцыдаў і на некаторыя іншыя мэты.

озерница 02

Праехаўшы далей, заўважылі, як на ўзвышшы па зялёнаму пагорку метадычна ўдоўж і ўпоперак рухаліся два магутныя трактары, утрамбоўваючы сянаж. Наблізіўшыся, пазнаёміліся з іх уладальнікамі. Механізатары Анатоль Дзікавіцкі і Аляксандр Сыцэвіч (на здымку справа налева) ужо больш як чвэрць стагоддзя працуюць у гаспадарцы. Работу для сябе не выбіраюць: калі трэба, глебу пад сяўбу рыхтуюць, арганіку на палі дастаўляюць, пасевы апрацоўваюць. Здараецца — траву косяць, ці як зараз — зялёную масу трамбуюць. Сціплыя і негаваркія, яны заўважылі толькі адно: “Праца наша — малааплачваемая, ды і хлеб наш вельмі горкі. А вось для гараджан і ён, і малако, і смятана, і тварог, і мяса — усё салодкае. Ад цямна да цямна працуем, часу на хатнія клопаты амаль не застаецца, дома ўсё на плечы жонак кладзецца. А яны таксама ў сельгаспрадпрыемстве заняты: Алена Сыцэвіч — загадчыца на ферме, Таццяна Дзікавіцкая — лабарант. Пасетаваўшы, трактарысты хуценька занялі свае месцы ў кабінах і працягнулі работу, маўляў, трамбоўка — справа вельмі адказная, зробіш не так, якасць корму адразу пагоршыцца. А ў гэтым кургане мяркуецца закласці не менш як 500 тон сенажу са злакавых траў і збожжавых.

озерница 03

Пакуль размаўлялі, прыбыла чарговая партыя зялёнай масы, якую даставіў Міхаіл Грудзько (на здымку).

— Пасля спякоты травы ўвесь сок згубілі, таму і маса лёгкая. За адзін рэйс не больш як 8 тон дастаўляю.

Для росту траў прайшоўшыя дажджы аказаліся вельмі дарэчы, а вось для нарыхтоўкі сена стварылі сапраўдную перашкоду. Пры заданні 600 тон яго назапасілі ўсяго 124 тоны.

озерница 01

У цэлым жа ходам работ Мікалай Малашчыцкі (на здымку разам з брыгадзірам Васілём Грудзько) задаволены:

— На сённяшні дзень у разліку на карову нарыхтавалі кармоў больш як 9 цэнтнераў кармавых адзінак. У параўнанні з мінулым годам амаль на 1,5 тоны больш назапасілі сенажу. Да таго ж, 94 тоны яго закаталі ў рулоны, што стане выдатным вітамінным кормам для цялятак. Для гэтага ў асноўным выкарысталі канюшыну. Як і раней, сянаж закладваем у курганах непадалёк ад месцаў нарыхтоўкі, толькі невялікая частка яго знаходзіцца паблізу фермаў. А вось кукурузны сілас плануем размясціць толькі на МТФ. Менавіта па гэтай прычыне амаль усю кукурузу, а гэта 530 гектараў, пасеялі на мінеральных глебах. З 14 курганоў сянаж у чатырох праверылі ў раённай лабараторыі на якасць. У трох з іх ён адпавядае першаму класу, у адным — другому. На жаль, не хапіла сродкаў, каб закупіць неабходную колькасць кансервантаў. Таму частку сенажу рыхтавалі без іх. Зараз вядзем уборку траў другога ўкосу.

 

Теги
Показать больше

Похожие статьи

Кнопка «Наверх»
Не копируйте текст!
Закрыть
Закрыть